در مورد جهت داري علوم و نقش پيش زمينه هاي معرفتي در ارائه نظريات علمي، شما با كدام نظر موافقيد؟
 موثر در مقام گردآوري اطلاعات
 موثر در مقام گردآوري و داوري
 بدون تأثير

 به نظر شما فرهنگ نامه علوم اسلامي و انساني، تا چه ميزان در فرايند اسلامي كردن علوم انساني موثر است؟
 زياد (2745)
 متوسط (1481)
 كم (1859)
 
  رمانتيسم Romanticism       ديالكتيك استعلايي Dialectic Transcendental       نظريه تصويري THE PICTUER THEORY OF MEANING       جوهر substance       پست مدرنيسم       اسطوره Mythos       بافت گرايي contextualism       اروس Eros       حس دروني inner sense       پيش داوري Prejudice       پساساختارگرايي Post-structuralism       ساختارگرايي structuralism       آيت الله قاضي طباطبايي       آيت الله هاشمي رفسنجاني       ويليام اوكام William occam       شهيد آيت الله صدوقي       حزب استقلال       شهيد مصطفي خميني       انسان كامل Prefect Man       نوآگوستيني Augustinianism       سُدره (Sudrah (Sacred shirt       گناه مرگ ارزان gonah i marg arzan       هئورتات haurvatat       هميستكان hamestakan       كيومرث Kayūmart, Gayūmat, Gayōmart    
 
 
عنوان  :  امام حسين(ع) در انديشه جمعي از انديشمندان غير اسلامي
نویسنده :  سيد علي اكبر حسيني
كلمات كليدي  :  تاريخ، امام حسين(ع)، دانشمندان غير اسلامي، موريس دو كبري، مسيو ماربين، فردريك جمس، انتون بارا
   اباعبدالله الحسین(ع) و قیام خونینی که برپا نمود از چنان عظمت و شکوهی در تاریخ برخوردار است که نه تنها مسلمانان و شیعیان، بلکه توجه بسیاری از اندیشمندان و شخصیت­های غیر اسلامی را نیز به خود معطوف داشته است. شخصیت والا و ایثار و از خودگذشتگی بی­مانند آن حضرت(ع)، آنان را چنان شیفته و مجذوب خود کرده که در برابر عظمت و درخشش وجودی آن حضرت(ع) سر تعظیم فرود آورده خواسته یا ناخواسته زبان به تحسین او گشوده در تمجید و ستایش مقام شامخ آن بزرگوار در سخنان و آثار خود سخن­ها گفته­اند. در این مقاله سعی شده به مواردی از این سخنان اشاره ­شود:
 
موریس دو کبری
   این دانشمند بزرگ مسیحی پس از تمجید و ستایش شکوه و عظمت روز عاشورا چنین می­گوید: «حسین(ع) برای شرف و ناموس و اجرای احکام اسلام و از بین بردن ظلم و ستم و جلوگیری از حیف و میل مسلمین و حمایت از مستضعفین و بینوایان و به خاطر خدا از جان و مال و فرزند گذشت؛ اما زیر بار استعمار نرفت پس بیایید ما نیز شیوه او را سرمشق خود قرار داده  از زیر دست استعمارگران خلاصی یابیم و مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت ترجیح دهیم زیرا مرگ با عزت بهتر از زندگی همراه با ذلت است.»[1]
 
مسیو ماربین
   مسیو ماربین -دانشمند و محقق آلمانی-  درباره­ی امام حسین(ع) و قیام جاودانه­اش، همچنین علل قیام آن حضرت(ع) و نتایج آن به طور مفصل سخن رانده است که خلاصه آن چنین است:
«حسین بن علی(ع) -نوه محمد(ص)، که از دختر محبوبش فاطمه(س) متولد شده- تنها کسی است که در چهارده قرن پیش در برابر حکومت جور و ظلم قد علم کرد. در فرزند علی(ع)، همه اخلاق و صفاتی که در دوران حکومت عرب پسندیده و قابل احترام بود، مشاهده می­شد. حسین(ع) شجاعت و دلاوری را از پدر خود به ارث برده بود و به احکام و دستورات اسلام تسلطی کامل داشت.....
موضوعی را که نمی­توان نادیده گرفت این است که حسین(ع) اولین شخص سیاستمداری بود که تا به امروز، احدی سیاستی به مؤثری سیاست او اتخاذ ننموده است. زمانی که بنی­امیه- دشمن کینه­توز اسلام- در مقام هتک حرمت به اسلام برآمدند حسین(ع) سکوت را جایز ندانسته به طور جدی و علنی علیه بنی­امیه و حکومت وقت قیام کرد و آل ابی­سفیان و یزیدیان را به رسوایی و نابودی کشانید. او علناً و آشکارا می­گفت: من در راه حق و جهت امر به معروف قیام خواهم کرد و کمترین تردیدی ندارم که در این راه کشته خواهم شد. من قیام خواهم کرد اگر چه جان خود و عزیزانم را در این راه از دست بدهم. او به گفته­اش عمل کرد؛ عملی که هیچ­گاه در دنیا سابقه نداشته و نخواهد داشت که شرحش از حد ایجاز ما خارج است.
تاریخ عاشورا کاملاً نشان می­دهد که هیچ یک از شهیدان کربلا عمداً خود را به کشتن نداده­اند، بلکه هر یک از کشته­شدگان مورد هجوم و تاخت و تاز سپاه دشمن قرار گرفته مظلومانه از پای درآمده­اند و هر یک از این شهدا به اندازه مظلومیت­شان بر عظمت و بزرگی اسلام افزوده­اند؛ ولی شهادت حسین(ع) از همه مهمتر و از روی دانش و بصیرت و سیاست انجام گرفت و این شهادت و شهامت در تاریخ بشریت نظیر نداشته است.
... چندی نگذشت که حکومت ظلم  و جور معاویه و جانشینان او از میان رفت و در کمتر از یک قرن، قدرت از بنی­امیه سلب گردید. خارج شدن قدرت از دست بنی­امیه به گونه­ای انجام شد که امروز نام و نشانی از آنان نمودار نیست و اگر در متن کتابهای تاریخی نامی از این قوم ذکر شده در تعقیب آن هزاران نفرین و ناسزا نوشته شده و این نیست مگر به واسطه قیام حسین(ع) و یاران باوفای او.» [2]
 
واشنگتن ایرونیک
   این مورخ شهیر آمریکایی در تمجید و ستایش از شخصیت و قیام سید و سالار شهیدان(ع) می­نویسد: «برای [امام] حسین(ع) ممکن بود که زندگی خود را با تسلیم شدن به اراده یزید نجات بخشد، لیکن مسؤولیت پیشوایی و نهضت نجات­بخش اسلام اجازه نمی­داد که او یزید را به عنوان خلافت بشناسد، لذا خود را برای هر ناراحتی و فداکاری برای رها ساختن اسلام از چنگال بنی­امیه آماده ساخت. در زیر آفتاب سوزان و روی ریگهای تفتیده عربستان، روح حسین(ع) فنا ناپذیر است. ای رهبر نمونه شجاعت و ای شهسوار من ای حسین(ع).»[3]
 
ل. م. بوید
   این اندیشمند غیر مسلمان در ستایش و تمجید اباعبدالله الحسین(ع) و قیام خونینش می­گوید: «در طی قرون، افراد بشر همیشه جرأت و پر دلی و عظمت روح و بزرگی قلب و شهامت روانی را دوست داشته­اند و در اثر همین­ صفات است که آزادی و عدالت، هرگز به نیروی ظلم و فساد تسلیم نمی­شود. این است شهامت و این است عظمت امام حسین(ع)؛ و من مسرورم که در چنین روزی با کسانی که این فداکاری عظیم را از دل و جان ستایش می­کنند شرکت کرده­ام هر چند که هزار و سیصد سال از آن تاریخ گذشته باشد».[4]
 
پروفسور ادوارد براون
   پروفسور ادوارد گرانویل براون مشهور به ادوارد براون، پزشک و مستشرق بزرگ انگلیسی و استادیار زبان فارسی در دانشگاه کمبریج از قیام با عظمت کربلا چنین یاد می­کند: «آیا اقلیتی پیدا می­شود که حدیث کربلا را بشنود؛ اما آشفته و محزون نگردد، حتی غیر مسلمانان نیز نمی­توانند پاکی روحی را که این جنگ اسلامی در تحت لوای آن انجام گرفت انکار کنند.»[5]
 
گیبون
   این مورخ مشهور نیز می­نویسد: «در طی قرون گذشته و در سرزمینهای مختلف، بشریت صحنه­های حزن­آوری به عظمت قیام حسینی که موجب بیداری قلب خونسردترین خوانندگان خواهد شد به خود ندیده است.»[6]
 
پورشو تامداس (تاملاس) توندون
   این اندیشمند هندو در توصیف امام حسین(ع) و قیام شجاعانه­اش می­نویسد: «شهادت امام حسین(ع) از همان زمان که طفلی بیش نبودم در من تأثیر عمیق و حزن­آوری داشت. من اهمیت داشتن این خاطره بزرگ تاریخی را می­دانم. فداکاری­هایی مانند شهادت امام حسین(ع)، سطح فرهنگ بشر را ارتقا می­بخشد و خاطره آن شایسته است بماند و یادآوری گردد.»[7]
 
مهاتما گاندی
   مهاتما گاندی رهبر بزرگ مردم هندوستان در توصیف عظمت و شکوه شخصیت و قیام اباعبدالله الحسین(ع) چنین سخن به میان آورده است: «من زندگی امام حسین(ع) -آن شهید بزرگ اسلام- را به دقت خوانده­ام و به صفحات کربلا توجه کافی نموده­ام و بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد بایستی از سرمشق امام حسین(ع) پیروی کند.»[8]
 
توماس کارلایل
   او می­نویسد: «بهترین درسی که از تراژدی کربلا می­گیریم این است که حسین(ع) و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند آنها با عمل خود روشن کردند که تفوق عددی در جایی که حق با باطل روبرو می­شود اهمیت ندارد و پیروزی حسین(ع) با وجود اقلیتی که داشت باعث شگفتی من است.»[9]
 
چارلز دیکنز
   چارلز دیکنز نویسنده مشهور انگلیسی در توصیف و ستایش قیام مقدس اباعبدالله الحسین(ع) چنین می­گوید: «اگر منظور امام حسین(ع) جنگ در راه خواسته­های دنیایی خود بود من نمی­فهمم چرا او خواهران و زنان و اطفالش را به همراه برده بود پس عقل چنین حکم می­کند که او فقط به خاطر اسلام فداکاری خویش را انجام داد.»[10]
 
سر فردریک جمس
   او نیز در ستایش از مقام رفیع و با عظمت اباعبدالله(ع) چنین نوشته است: «درس امام حسین(ع) و هر پهلوان شهید دیگری این است که در دنیا، اصول ابدی عدالت و ترحم و محبت وجود دارد که تغییر ناپذیرند و همچنین می­رساند که هر گاه بدی مقاومت کند و بشر در راه آن پافشاری نماید آن اصول (عدالت و ترحم و محبت) همیشه در دنیا باقی و پایدار خواهد ماند [در نتیجه قیام علیه ظلم و بی­عدالتی نیز استمرار خواهد یافت].»[11]
 
توماس ماساریک
  او پس از ذکر مصائب امام حسین(ع) و حضرت مسیح(ع)، به مقایسه مصیبت­های این دو بزرگوار پرداخته بعد می­نویسد: «مصائبی که بر مسیح(ع) وارد شد نسبت به مصائبی که بر حسین(ع) وارد شد مانند پرکاهی است در برابر کوهی بزرگ.»[12]
 
انتون بارا
   این دانمشند مسیحی سوری­تبار در کتابش -الحسین(ع) فی الفکر المسیحی- ضمن پرداختن به اسباب و علل قیام سیدالشهداء(ع) بارها از شخصیت عظیم و دست­نیافتنی سید و سالار شهیدان(ع) سخن به میان آورده است. در قسمتی از این کتاب، او ضمن برشمردن اوصافی از شخصیت والای امام حسین(ع) چنین می­نویسد:
«شمع فروزان اسلام: حسین(ع) راه رهایی را برای میلیونها مسلمان روشن کرد مسیر حرکت و گام برداشتن را به آنان شناساند و آنان را از افتادن در گودال ضلالت و سقوط در دام گناه و خفت برحذر داشت. با پرتو نور همیشه درخشان خود، راه حق را پیش چشم آنان آشکار کرد و نشانه­های ترس و تنهایی را از این راه زدود و از آن پس انسانهای مؤمن، با بهره­گیری از نور شمعی که او با سوختن خود در سرزمین کربلا برافروخت و تا آنگاه که خداوند اراده کند پرفروغ خواهد ماند، از این راه عبور خواهند کرد.
زره مقاوم اسلام: حسین(ع) در برابر سست شدن عقیده و ضعف معنویت و دین، به دفاع از آن پرداخت، زیرا حصار اعتقادات پس از یک دوره قوت واقتدار به ضعف و سستی مبتلا شده بود او با گفتار و کردار به مظاهر گناه و سستی حمله برد و در برابر شیطان­زادگان و عهدشکنان، مخالفین سنت رسول خدا(ص) و آنان که حرام خدا را حلال کرده و به گناه و عداوت با بندگان خدا رفتار می­کردند صبری بی­مثال پیشه کرد از این رو او با مقاومت در برابر ستیزی که با اعتقاداتش کرد زره مقاوم اسلام گردید؛ اگر او نبود اسلام در روند حیات خود عقیده­ای استوار و ریشه­دار در ضمیر وجدان مسلمانان نمی­شد زیرا پیش از این اسلام به مذهبی سرگشته و متحیر تبدیل شده بود که رفتار حاکمان عوامل حکومت و ستایش­گران درباره آن را به سوی مذهبی ساده و احمقانه پیش می­بردند.
گوهر جاودانه ادیان: سوختن ظاهری حسین(ع) در سرزمین کربلا مرحله نخست شعله­ای درونی و ابدی بود که همچون زندگی در برابر مرگ و درخشندگی در برابر سوختن تداعی می­شد و با شهادتی که تاریخ نظیر آن را به خود ندیده قیامش گوهر ادیان الهی شد که همواره در مواضع احساس و شعور انسان فریاد برمی­آورد و با فریادی آرام­ناپذیر مواضع عقیده و ایمان را هوشیار می­کند. او به منزله حقیقتی به تمام معنا در جانها رسوخ کرده بود. ....
حسین(ع) ما گوهر حقیقتی ادیان الهی است و ضمیر محبت، حمیت و عشق است که در خود حقایق آینده را دارد... چه کسی این سخن را آشکارا سر داده است که: من تنها برای اصلاح امت جدم خروج کردم...می­خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم... این حسین سید الشهداء(ع) است که در میدان حق واقع شده است و قیامش نمونه مجسم و گوهر همه ادیان برای همه تاریخ شده است. او برای اصلاح امت جدش قیام کرده است بهترین امتی که با سه شعار ایمان، امر ونهی برای مبارزه به پا خاسته است ایمان به خداوند یگانه، امر به معروف و نهی از منکر همان اصول اخلاقی سه­گانه­ای هستند که در تورات و انجیل و قرآن آمده­اند.
مسأله نخست حق در همه ادیان مشترک است و با وجود همه حجاب­های -از جنس بدعت- به وضوح هویدا است. و حقیقت همه ادیان چیزی جز بیداری مستمر و تذکر پیاپی این مسأله نیست. حسین(ع) آن گاه که به سوی کربلا رفت این حقیقت را ایجاد کرد تا عاشورای اعتقادات باشد و حقیقت جان­نثاری­اش ضمیر متحول و نو شونده ادیان الهی در محبت به خداوند و عمل به تعالیم او را در گذر زمان پایدار سازد.
آیا آزادی و از خود گذشتگی اعلام یک سنت پسندیده الهی نیست که آن را از طریق مبانی قیام حسین(ع) شناختیم و این خود جوهره نصایح و وصایای بزرگ انجیل است؟ پس حسین(ع) اصلاح­طلب و مصلح وجدان و ضمیری است ...حقیقت همه ادیان برای همیشه تاریخ... صدای آرام و برخاسته از عمق تاریخ وی فریاد و غوغای زندگی را پشت سرگذاشت. ندای او از درون انسانیتی برمی­خیزد که با پرتو شعله سوزناک مظلومیت در میان گرفته شده است تا از این طریق انسانیت را به همان نعمت پاکی برساند که ضلالت و بطلان به دنبال زدودنش از پیش پای اوست...»[13]
 
 
 


[1]-رجوع شود به هاشمی نژاد، عبدالکریم؛ درسی که حسین(ع) به انسانها آموخت، فراهانی، چاپ اول، 1347ش. صص427-439 و طباطبایی قمی، تقی؛ شهید کربلا از ولادت تا بعد از شهادت، قم، انتشارات مفید، چاپ دوم، 1370ش.، صص471-472.
[2]-هاشمی نژاد، پیشین، ص444. 
[3]-هاشمی نژاد، پیشین، صص442-443 و طباطبایی قمی، پیشین، ص469.
[4]-هاشمی نژاد، پیشین، ص442 و طباطبایی قمی، پیشین، ص469 .
[5]-هاشمی نژاد، پیشین، صص441-442 و طباطبایی قمی، پیشین، ص468 .
[6]-هاشمی نژاد، پیشین، ص441 و طباطبایی قمی، پیشین، صص467-468.
[7]-هاشمی نژاد، پیشین، صص440-441 و طباطبایی قمی، پیشین، ص467.
[8]-هاشمی نژاد، پیشین، صص439-440 و حسینی، نعمت الله؛ سیدالشهداء(ع) پرچمدار پیروزی خون بر شمشیر(1)، انتشارت عصر انقلاب، چاپ اول، 1381ش.، ص346.
[9]-هاشمی نژاد، پیشین، ص441 و طباطبایی قمی، پیشین، ص468.
[10]-هاشمی نژاد، پیشین، ص441.
[11]-هاشمی نژاد، پیشین، ص442 و طباطبایی قمی، پیشین، ص468.
[12]-طباطبایی قمی، پیشین، صص469-470
[13]-بارا، انتون؛ الحسین(ع) فی الفکر المسیحی، کویت، چاپ دوم، 1980، صص349-352.

 


2/5 - (6)
 
 
 
1398/07/02
 
 فروشگاه كتب پژوهشكده
 سايت احكام
 سايت مهندسي فرهنگي
 سايت پژوهش هاي معنوي
 سايت پژوهه تبليغ
 كنگره بين المللي علوم انساني اسلامي
 دانشگاه علامه طباطبايي
 پايگاه اطلاع رساني پژوهشكده
 دانشگاه شيخ بهايي
 دانشگاه اصفهان
 دانشگاه تربيت مدرس
 دانشكده علوم حديث
 دانشگاه تبريز
 دانشگاه باقرالعلوم(ع)
 دانشگاه گلستان
 دانشگاه تربيت معلم سبزوار
 سايت واعظون
 زندگينامه مراجع,انديشمندان و علماي شيعه
 
کتابخانه هادی
 
 فرهنگ نامه تاريخ زندگاني پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله و سلم)
بسم الله الرحمن الرحيم فرهنگ‎نامه‎ي تاريخ زندگاني پيامبر اعظم(ص) منشر شد در راستاي ...
 
 
 
 
Email:pajoohe_b@yahoo.com صفحه اصلی |  اخبار |  مصاحبه |  پند و اندرز |  نامه های اخلاقی |  مقالات پژوهشکده |  مقالات نشریات |  پژوهشها |  دوره های آموزشی |  فرهنگ علوم اسلامی و انسانی |  پرسش و پاسخ |  چند رسانه ای |  برای مشاهده سایت گروه فناوری اطلاعات کلیک کنید