در مورد جهت داري علوم و نقش پيش زمينه هاي معرفتي در ارائه نظريات علمي، شما با كدام نظر موافقيد؟
 موثر در مقام گردآوري اطلاعات
 موثر در مقام گردآوري و داوري
 بدون تأثير

 به نظر شما فرهنگ نامه علوم اسلامي و انساني، تا چه ميزان در فرايند اسلامي كردن علوم انساني موثر است؟
 زياد (2745)
 متوسط (1481)
 كم (1859)
 
  رمانتيسم Romanticism       ديالكتيك استعلايي Dialectic Transcendental       نظريه تصويري THE PICTUER THEORY OF MEANING       جوهر substance       پست مدرنيسم       اسطوره Mythos       بافت گرايي contextualism       اروس Eros       حس دروني inner sense       پيش داوري Prejudice       پساساختارگرايي Post-structuralism       ساختارگرايي structuralism       آيت الله قاضي طباطبايي       آيت الله هاشمي رفسنجاني       ويليام اوكام William occam       شهيد آيت الله صدوقي       حزب استقلال       شهيد مصطفي خميني       انسان كامل Prefect Man       نوآگوستيني Augustinianism       سُدره (Sudrah (Sacred shirt       گناه مرگ ارزان gonah i marg arzan       هئورتات haurvatat       هميستكان hamestakan       كيومرث Kayūmart, Gayūmat, Gayōmart    
 
 
عنوان  :  ماهيت عالم برزخ؛ آيا وضعيت افراد در عالم برزخ ثابت است
منابع  :  خبرگزاري مهر
كلمات كليدي  :  عالم برزخ
نوع مقاله : نشريات
خلاصه  :  عالم برزخ، مادي صرف نيست، بلكه مثالي است، بعضي آثار جهان مادي در آنجا حضور دارند؛ براي مثال، در آنجا امكان كمال وجود دارد، وضعيت فرد در عالم برزخ الزاماً ثابت و يكسان باقي نمي ماند، ممكن است بهتر يا بدتر شود و اين بستگي دارد به آنچه كه در اين دنيا بر جاي گذاشته است. در بحث از نگرش هاي اسلامي به بسياري از مباحث نگرش به زندگي نيز اشاره هايي شده است كه در اين نوشتار به اختصار مطالبي ياد آوري مي شود.
خبرگزاري مهر- گروه دين و انديشه: عالم برزخ، مادي صرف نيست، بلكه مثالي است، بعضي آثار جهان مادي در آنجا حضور دارند؛ براي مثال، در آنجا امكان كمال وجود دارد، وضعيت فرد در عالم برزخ الزاماً ثابت و يكسان باقي نمي ماند، ممكن است بهتر يا بدتر شود و اين بستگي دارد به آنچه كه در اين دنيا بر جاي گذاشته است.
در بحث از نگرش هاي اسلامي به بسياري از مباحث نگرش به زندگي نيز اشاره هايي شده است كه در اين نوشتار به اختصار مطالبي ياد آوري مي شود.
الف) استمرار داشتن زندگي از دنيا به سوي آخرت
مرگ پايان زندگي نيست. بسياري از ما انسان ها ممكن است به اين شناخت رسيده باشيم كه مرگ پايان زندگي نيست، اما ايمان به اين مطلب و دروني سازي آن، امري فراتر از شناخت است. لازم است به اين نگرش ( هماهنگي سه بعد شناخت و عواطف و آمادگي رفتاري) برسيم كه زندگي مستمر است. خداوند در موارد متعددي كه افراد اطمينان لازم را نداشتند، براي آنها زمينه هاي باور قطعي را فراهم كرده است و در قرآن به آنها اشاره اي شده است از جمله آنكه: « كسي (عزيز) از قريه اي مي گذشت در حالي كه خانه هايشان ويران شده و سقف هايش فرو ريخته بود، او با شگفتي گفت چگونه خدا (اهالي) اين قريه را پس از مرگ زنده خواهد كرد؟ پس خداوند او را به مدت صد سال ميراند، سپس او را زنده كرد و پرسيد چقدر درنگ داشته اي؟ گفت يك روز يا بخشي از آن، خداوند فرمود:« اما صد سال در اينجا متوقف بوده اي، به غذا و آبت بنگر، هنوز فاسد نشده اند. اما الاغت پوسيده و خاك شده است، ما خواستيم تا زنده شدن تو نشانه اي براي مردم باشد، به استخوان ها بنگر كه چگونه آنها را از زمين بلند مي كنيم سپس روي هم سوار مي كنيم و گوشت( و پوست) بر آن مي رويانيم». عزيز، چون اين امر برايش آشكار شد گفت:« مي دانم كه خدا بر هر كاري تواناست». و نيز حضرت ابراهيم(ع) گفت: « پروردگارا به من نشان بده چگونه مردگان را زنده مي كني؟» خدا فرمود:«مگر ايمان نياورده اي؟» گفت: «چرا، ولي مي خواهم دلم آرامش يابد». فرمود «پس چهار پرنده برگير و آنها را پيش خود ريز ريز كن سپس بر هر كوهي پاره اي از آنها را قرار ده، آنگاه آنها را به سوي خود فراخوان، آنها شتابان سوي تو خواهند آمد و بدان كه خداوند تواناي حكيم است». ابراهيم چنين كرد و دلش آرام گرفت. از اين نمونه ها در قرآن بسيار است.
ما به هنگام مرگ، نابود نمي شويم، بر خلاف آنچه بعضي معتقد بودند و به پيامبر(ص) هم مي گفتند، ما در زمين گم نمي شويم بلكه خداوند و فرشتگان او ما را به طور كامل تحويل مي گيرند و ما به سوي پروردگار باز مي گرديم. انسان ها به هنگام مرگ، بر حسب خوب يا بد بودنشان، دو گروه از فرشتگان را خواهند ديد، انسان هاي خوب فرشتگان رحمت را مي بينند و مرگ بر آنها آسان مي شود و انسان هاي بد، فرشتگان عذاب را مي بينند و مرگ بر آنها سخت و آزارنده خواهد بود.
ب) مراحلي از زندگي گذشته است و مراحلي در پيش است
ما پس از مرگ وارد مرحله جديدي از زندگي خواهيم شد كه آن را « زندگي برزخي»مي ناميم. وقتي كفار حيات پس از مرگ را در خود احساس مي كنند، شك و ترديد آنها به يقين تبديل مي شود و مي گويند: «بار الها ما را دوبار[در دنيا و برزخ] ميراندي و دوبار[ در دنيا و آخرت] زنده كردي، اينك ما به گناهان خود اعتراف مي كنيم، آيا راهي هست كه ما از اين مصيبت خارج شويم؟».
هنگام خواب، قالب مادي آدمي باقي مي ماند و در بستر خفته است و قالب برزخي است كه از انسان خارج مي شود و ممكن است جاهاي مختلف برود. عالم برزخ، مادي صرف نيست، بلكه مثالي است، بعضي آثار جهان مادي در آنجا حضور دارند؛ براي مثال، در آنجا امكان كمال وجود دارد، وضعيت فرد در عالم برزخ الزاماً ثابت و يكسان باقي نمي ماند، ممكن است بهتر يا بدتر شود و اين بستگي دارد به آنچه كه در اين دنيا بر جاي گذاشته است.( اموري همانند: باقيات الصالحاتي مثل حفر چاه آب، درختكاري، جوي سازي، ساختن و تعمير كردن كوچه، خيابان و مدرسه و...).
در برزخ زمان وجود دارد، شب و روز وجود دارد، صبح و شب وجود دارد...، برزخي ها به اندازه منزلت خود، از دنيا و از بستگان خود بازديد مي كنند، در شرايطي، امكان ديد و بازديد و اجتماع با همديگر را دارند، با يكديگر گفتگو مي كنند. در عالم برزخ، عذاب و پاداش وجود دارد. افراد تمايل پيدا مي كنند كه به دنيا برگردند و كارهاي نيك بيشتري انجام دهند، اما ديگر ممكن نيست، جهان برزخ از عالم طبيعت جدا و گسسته نيست كه در انتهاي اين دنيا به جائي برسيم و اين جهان نيز با ديواري بسيار بزرگ از طبيعت جدا گردد، بلكه دنيا و برزخ [مانند دو روي يك سكه] متصل و به هم پيوسته است.
برزخ ويژگي هايش ادامه دارد تا به امر خدا هنگام برپايي قيامت بزرگ فرا رسد؛ قبل از قيامت، يك حادثه شگفت، همه عالم را فرا مي گيرد، زمين و آسمان به لرزه در مي آيد و همه موجودات دستخوش مرگ مي شوند و نظام هستي دگرگون مي شود. سپس، در آغاز برپايي قيامت، انقلاب شگفت تر از انقلاب اول صورت مي پذيرد. اين دو حادثه به امر خداوند از سوي يكي از فرشتگان (اسرافيل) انجام مي شود كه در قرآن از آن به عنوان «نفخه صور» ياد مي شود. با نفخه اول همه ترسان و هراسان، مدهوش مرگ مي شوند در حالي كه حتي فرصت انجام سفارش ها را نيز ندارند و گفتگوهاي آنها با خانواده هايشان كامل نمي شود و با نفخه دوم همه باز زنده مي شوند و بر مي خيزند و حيات دوباره اي را مي بينند. اين دو نفخه، يكي پس از ديگري، زمين را با لرزه مي اندازد.
روز قيامت در عبارت هاي قرآني به نام هاي متعدد مثل يوم الدين، يوم الواجفه، يوم الرادفه، يوم الميعاد، يوم القارعه، يوم الحساب، يوم التلاق ... ناميده شده است كه مورد بحث ما نيست. در آن روز از ستارگان و كهكشان ها و خورشيد و ماه و...، خبري نيست. ظلمت محض است. نوري وجود ندارد جز نور ايمان؛« زنان و مردان مؤمن را مي بيني در حالي كه نورشان از جلو و سمت راست حركت مي كند و آنها را به راهنمايي اين نور از ظلمت صحرا عبور مي كنند».« صورت هاي آنان شاداب است و به سوي پروردگارشان نظاره مي كنند» و «به مهماني سفره رحمت الهي دعوت مي شوند» در مقابل، سيماي مجرمان بسيار نامطلوب و سياه است، غبار ذلت بر آن نشسته است. نه نيرويي دارند و نه ياري كننده اي.

0/5 - (0)
 
 
 
1398/07/02
 
 فروشگاه كتب پژوهشكده
 سايت احكام
 سايت مهندسي فرهنگي
 سايت پژوهش هاي معنوي
 سايت پژوهه تبليغ
 كنگره بين المللي علوم انساني اسلامي
 دانشگاه علامه طباطبايي
 پايگاه اطلاع رساني پژوهشكده
 دانشگاه شيخ بهايي
 دانشگاه اصفهان
 دانشگاه تربيت مدرس
 دانشكده علوم حديث
 دانشگاه تبريز
 دانشگاه باقرالعلوم(ع)
 دانشگاه گلستان
 دانشگاه تربيت معلم سبزوار
 سايت واعظون
 زندگينامه مراجع,انديشمندان و علماي شيعه
 
کتابخانه هادی
 
 فرهنگ نامه تاريخ زندگاني پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله و سلم)
بسم الله الرحمن الرحيم فرهنگ‎نامه‎ي تاريخ زندگاني پيامبر اعظم(ص) منشر شد در راستاي ...
 
 
 
 
Email:pajoohe_b@yahoo.com صفحه اصلی |  اخبار |  مصاحبه |  پند و اندرز |  نامه های اخلاقی |  مقالات پژوهشکده |  مقالات نشریات |  پژوهشها |  دوره های آموزشی |  فرهنگ علوم اسلامی و انسانی |  پرسش و پاسخ |  چند رسانه ای |  برای مشاهده سایت گروه فناوری اطلاعات کلیک کنید